ความกลัวหรือความตระหนกตกใจที่เกิดขึ้นอย่างทันทีเหมือนจู่โจมเป็น ลักษณะสำคัญของโรคทางจิตเวช
โรคหนึ่ง คือ โรคแพนิค ซึ่งมีอาการทางกายที่รุนแรงเกิดขึ้นอย่างรวดเร็วภายใน 3-10 นาที เกิดขึ้นเป็นพัก ๆ อาจนาน
ถึงครึ่งชั่วโมงโดยเกิดขึ้นร่วมกับความหวาดกลัว อาการต่างๆ ที่พบได้มีดังนี้      
         อาการที่เกิดขึ้นแบบจู่โจม (แพนิค) นี้มักเกิดขึ้นโดยไม่เลือกเวลาและสถานที่ จึงยากที่จะทำนายได้ ทำให้บาง รายเกิดความหวาดกลัวและพยายาม หลีกเลี่ยงสถานการณ์หรือ กิจกรรมนั้น ๆ ที่เคยมีแพนิคเกิดขึ้น
         อาการแพนิคสงบลง ผู้ป่วยมักตกอยู่ในสภาพหวาดหวั่นวิตกกังวลว่าจะเกิดอาการขึ้นมาอีก ไม่อาจรู้ว่าเมื่อไรและ ที่ใดยิ่งมีความหวาดหวั่นและ วิตกกังวลมากเท่าใดก็ดูเหมือนว่าจะเกิดอาการจู่โจมมากขึ้นเท่านั้น ผู้ป่วยได้ตกอยู่ใน
วงเวียนของการเกิดอาการเสียแล้ว

	ใจเต้นเร็ว ลั่นเหมือนตีกลอง
	เจ็บบริเวณหน้าอก
	หายใจติดขัด หายใจไม่อิ่ม
	รู้สึกมึนงง โคลงเคลง เป็นลม
	รู้สึกชา หรือซ่า ตามปลายเท้า
	ตัวร้อนวูบวาบ หรือตัวสั่น
	เหงื่อแตก
	อ่อนเพลีย
	คลื่นไส้หรือปั่นป่วนในท้อง
	ความรู้สึกเหมือนตกอยู่ในความฝัน มีการรับรู้บิดเบือนไป
	ความกลัวอย่างท่วมท้นร่วมกับความรู้สึกสังหรณ์ว่ามีบางอย่างที่น่ากลัวกำลังเกิดขึ้นกับตัวเอง    และเป็นสิ่งที่ควบคุมไม่ได้กลัวว่าจะตาย
	ควบคุมตนเองไม่ได้เหมือนจะเป็นบ้าหรือแสดงบางอย่างที่น่าอายออกไป

สาเหตุ

           มีปัจจัยหลายประการที่อาจประกอบกันทำให้เกิดอาการ เช่น

          1. ศูนย์ควบคุมการทำงานของสมองและจิตใจเกี่ยวกับความหวาดกลัวไวต่อสิ่งกระตุ้นมากกว่าปกติ
          2. กรรมพันธุ์ โรคนี้อาจพบได้ในครอบครัวเดียวกัน
          3. การมีอาการจู่โจมเกิดขึ้นครั้งแรก อาจมีความสัมพันธ์กับความตึงเครียดในชีวิต โรคทางอายุรกรรม หรือ
สารยาบางตัว บางรายอาจไม่มีสิ่งกระตุ้นเหล่านี้เลยและถึงแม้ว่าสิ่งกระตุ้นได้หมดไปแล้วก็ตาม แต่ผู้ป่วยก็ยังคงมี
อาการจู่โจมเกิดขึ้นต่อไป